- De begroting is een formele wet. De begroting neemt de vorm aan van een wet. Zij wordt in de praktijk aan dezelfde parlementaire procedure onderworpen als een gewone wet. Toch is zij geen echte materiële wet: zij bevat immers geen permanente normatieve bepalingen waaruit rechten en verplichtingen ontstaan voor juridische personen en is van nature slechts geldig voor een jaar. Aangezien de  ontwerpbegrotingswetten geen reglementair karakter hebben worden ze niet ter advies voorgelegd aan de afdeling wetgeving van de Raad van State.  

- De begroting is een essentieel beleids- en beheersinstrument. Zij is de financiële vertaling van wat de regering zich voorneemt te verwezenlijken op elk van haar bevoegdheidsgebieden. Het komt de regering, bijgestaan door haar bestuursapparaat, toe de begroting voor te bereiden en uit te voeren en rekenschap af te leggen tegenover de wetgevende macht. Door de begroting aan te nemen geeft het Parlement de regering machtiging om belastingen te heffen en, dankzij de aldus bekomen financiële middelen, het beleid te voeren dat ze heeft vastgelegd in haar regeerverklaring. Wanneer het Parlement weigert de begroting goed te keuren heeft dit dan ook ernstige gevolgen voor het functioneren van de regering.

- De begroting somt de verschillende bronnen van de staatsontvangsten op en de bedragen die voor elk ervan geraamd worden. Zij heft de opschortende voorwaarde op inzake belastingontvangsten en geeft overigens de regering uitdrukkelijk het bevel de belastingen te heffen. Ze geeft haar bovendien machtiging om een beroep te doen op leningen. 

- De begroting voorziet in de uitgaven die de regering gemachtigd is te verrichten met eerbiediging van de regel van de specialiteit. Dit houdt in dat de kredieten niet kunnen worden aangewend voor een ander programma dan datgene waaraan ze zijn toegekend (kwalitatief aspect) en dat de goedgekeurde bedragen niet mogen worden overschreden (kwantitatief aspect). Hierbij dient onmiddellijk vermeld te worden dat de goedkeuring van een krediet de overheid niet verplicht de uitgave in kwestie te verrichten, terwijl sommige uitgaven dan weer dwingend zijn, bijvoorbeeld omdat ze voortvloeien uit organieke wetten. 

- De begroting is een eenheid; een enkelvoudige eenheid als er één enkele wet is, een samengestelde eenheid als het gaat om een geheel van wetten. De begroting maakt het mogelijk de ontvangsten en uitgaven in hun geheel met elkaar te vergelijken, net als de kredieten bestemd voor de diverse beleidsdomeinen. Ze vormt dus een vergelijkende lijst waardoor het mogelijk is te oordelen zowel over het evenwicht van de overheidsfinanciën als over de kwaliteit van de staatsuitgaven.  

- De begroting  is onderworpen aan het beginsel van de universaliteit. Krachtens dit beginsel moeten alle ontvangsten en uitgaven opgenomen worden in de begrotingswet.  

- De begroting is jaarlijks. De inhoud van “jaarlijks” is tweeledig: zij wordt elk jaar goedgekeurd en is slechts gedurende een jaar van kracht.