Een begroting is een akte die uitgaat van de begrotingsgezagsdragers en waarin de verwachte en toegelaten ontvangsten en uitgaven van een overheid zijn opgenomen voor een bepaalde periode, meestal één jaar. 

Deze definitie kan worden toegepast op het niveau van de federale overheid, de gemeenschappen en gewesten, de provincies, de gemeenten, de instellingen van openbaar nut.  

Een begroting is méér dan een raming van ontvangsten en uitgaven, omdat ze aangeeft welke middelen een overheid wil besteden aan haar beleid tijdens het begrotingsjaar.  Het is dus een akte met een politieke en sociaal-economische draagwijdte.  

De goedkeuring van de begroting door de wetgevende macht (de Kamer van volksvertegenwoordigers) houdt in feite een goedkeuring in van het beleid van de uitvoerende macht.

De Belgische Staatsbegroting bestaat uit drie onderdelen: de Middelenbegroting, de Algemene Uitgavenbegroting en de Algemene Toelichting.