De wet van 20 juli 1921 heeft de comptabiliteit der vastgelegde uitgaven ingevoerd.

De controle van de vastleggingen gebeurt in zijn huidige vorm sinds de inwerkingtreding van het koninklijk besluit van 31 mei 1966 tot regeling van de controle op de vastlegging van de uitgaven in de diensten van algemeen bestuur van de Staat.

De dienst controle van de vastleggingen komt in de begrotingscyclus tussen in het stadium van de controle op de uitvoering van de begroting.

De wet van 20 juli 1921 heeft een boekhoudkundige betekenis gegeven aan de vastleggingsverrichting.

De belangrijkste opdrachten van de dienst zijn enerzijds elke kredietoverschrijding te vermijden en anderzijds toezien op de naleving van het begrotingsprincipe van de administratieve specialiteit.

In tegenstelling tot de Inspectie van Financiën, mag de controleur zich niet inlaten met de beoordeling van de opportuniteit van een uitgave. Hij beperkt zich tot de regelmatigheid en de wettelijkheid van een uitgave. Toch is een intensieve samenwerking met de Inspectie van Financiën onontbeerlijk.